Cicero'nun deyimi ile "Roma'nın Tahıl Ambarı" olan Sicilya'nın batısındaki çobanlar (köle) ile doğudaki tarım kölelerinin Roma'ya karşı ayaklanması ile başlamıştır. Batıdaki kölelerin başında Kilikyalı (Tarsus) Kleon, doğudaki kölelerin başında ise Suriyeli, sihirbaz ve mucizeler yaratan diye anılan, Suriye tanrıçası aynı zamanda Kibele ve Afroditin esin kaynağı Atargatis'e büyük bağlılığı olan Eunus vardı.
Roma iki isyancı grubun birbiri ile çatışmasını beklerken, Kleon Eunus'un liderliğini kabul etti ve iki isyancı köle grubu birleşti öte yandan Romanın Sicilyada herhangi bir garnizonunun olmaması da köle isyanının ivmesini artırdı. Aniden güçlenen köleler karşısında, köle sahipleri kölelerin ihtiyaçlarını adanın diğer sakinlerinden çalarak elde etmelerine ses çıkarmadı hatta köleleri bu davranışları için cesaretlendirdiler.
Roma'nın başta hafife aldığı isyan giderek büyüdü ve Roma için ciddi bir tehdit oluşturmaya başladı. Bunun üzerine Senato önce Lucius Hypsaeus ve ardından Lucius Calpurnius Piso ile Publius Rupilius Perperna komutasındaki lejyon birlikleri ile isyanı bastırdı.
